Ik

Ik ben sprakeloosIk heb geen neus om op te halenIk kan echt niet luisterenwant ik heb geen oren om te luisteren Ik heb geen orenIk lach een oneigenlijke lachIk heb chaos in mijn hoofden misschien ik wil helemaal niet lachen Ik heb geen orenIk kijk zo scheel door mijn ronde brilIk grijns, maar zonder tandenMaar […]

Schrijfcursussen 2026

Hoe zat het ook alweer met Tijd in een verhaal? Hoe schrijf je een Sprookje of hoe maak je een een reis naar dichtbij? En wat zijn de regels voor een dialoog? We gaan ermee aan de slag in onze schrijfcursussen. Wil jij aan de hand van praktische opdrachten oefenen met basisschrijfvaardigheden? Of schrijf je al langer maar ben je […]

‘Ik maak nooit iets mee.’

‘Maar gisteren wel.’ Ik maak nooit iets mee. Maar gisteren wel. Want toen keek ik naar mijn dochter, zoals ze daar liep. Haar vader en ik zijn niet getrouwd. Haar vader noem ik altijd de vader van mijn kinderen. En mensen raken dan in de war. Want, hij is de vader van mijn kinderen, en […]

Consternatiebureau

Een beeldgedicht Foto: Arnhems schrijfbedrijf oma zei altijdkinderen krijg je niet cadeauze komen niet in pakpapierzo’n blaag is ook nog kaal oma zei altijdje kind krijg je te leentot zij haar eigen pad kiesten dat is al zo oma zei altijdluister niet naar het adviesvan zo’n consternatiebureauwant later is zij zelf omaachter de rollatordan resteert […]

Mo groet ’s morgens de dingen

Dag jas Dag sleutel, dag tas In het bos wacht nog een ree Dag auto, ga je mee? Dag klok, twee minuten te vroeg Dag muziek om mee te zingen Dag inspiratie voor de boeg Met schrijven van mooie dingen Dag berg uitgeprint papier Dag dag vol papier-plezier Imitatio Bij een imitatio maken we een […]

Winterstapel

Kansloos De sneeuwman veroordeeld Stand-in: Vader De beesten knielen op een bed violen Mijn moeder zegt: ‘Het beste voor iedereen’

Chips om te huilen

De zon speelt door de bladeren. Schaduwen en licht dansen om elkaar heen op de klinkers van de straat die de school met de kerk verbindt. Hij sloft een beetje, het hoofd gebogen. Zijn rugzak glijdt van een van zijn schouders, waardoor hij bij elke stap schever komt te hangen.  Dan staat hij stil. De […]

Reisverslag

Station Nijmegen, eindpunt van deze trein Zurig en weeïge knoflook. Daarmee gaat de plof achter mijn stoel gepaard. De walkman staat te hard, in het blikkerig vervormde geluid herken ik ‘Totdat de bom valt’ van Doe Maar. En alsof dat nog niet genoeg is, haalt de eigenaar van al die ellende elke drie seconden zijn […]

Filou en de verhalen van Saaihaarlandia

Er was eens een land, hier heel ver vandaan, waar de koningspoedels verhalen verzamelden. Dit magische land, waar de paden geplaveid waren met gouden letters, droeg de naam Krulkolonië. Om bij Krulkolonië te komen, moest je via de bergen, voorbij de meren en dan nog even een stukje door het bos. Als de bomen fluisterden […]