Vrachtreis
Vandaag is de dag. Bente heeft haar schoenen aangetrokken. Ze is klaar voor de reis. Met haar hartslag iets hoger dan normaal en haar wangen net iets roder gekleurd, opent ze de deur van de garage. Ze pakt de mand met vracht, die naast haar klaarstaat. De wind geeft akkoord en daar gaat ze, twee stappen vooruit en dan naar links. Ze is meteen op koers en zet de zes stappen op het geplaveide pad. Met een diepe ademteug plaatst ze een voet op het met boomsnippers bedekte paadje naar het hek, de harde landing van haar voeten op het steen maakt plaats voor een verende tred. Het is alsof ze nu elke stap iets dichter bij de hemel komt dan zoëven, al zal dat in werkelijkheid nauwelijks meetbaar zijn. Ze snuift de typische geur van nat gras na een regenbui op. Dit wordt een mooie transportreis, denkt ze bij zichzelf terwijl ze aankomt bij het volgende station op haar route: De Poort. Ze moet haar vracht nu even onbeheerd laten om het zwarte geval te kunnen ontsluiten, maar dan klinkt de metalen klik als het slot openspringt. Ze pakt de mand en koerst door, blij dat ze bij deze tussenstop nauwelijks vertraging heeft opgelopen. Het laatste traject! Zwenkend naar links om goed uit te komen vervolgt ze haar route, een molshoop als hinderpaal zorgvuldig ontwijkend. Alsjeblieft geen crash nu, denkt ze, maar dan voelt ze de harde ondergrond in de vorm van een grastegel onder haar voeten. Voor haar neus doemt de houten deur op. Een moment houdt ze halt om de kieren te inspecteren. De spinnetjes vluchten weg, overvallen door haar schaduw, maar dat deert niet. De schuif gaat moeizaam open, maar ze is vastbesloten haar mand deze keer niet neer te zetten. Zometeen kan ze lossen en ze wil nu niet op de valreep alsnog vertraging oplopen. Het verlossende piepen van het scharnier klinkt en daar komt de lokale bevolking op haar af. Terwijl ze het hok binnentreedt, pikken de gevederde dames ongeduldig tegen haar enkels. Ze hurkt, de mand stevig in haar hand geklemd. Een kipje springt op haar hand als ze het achtergebleven voer van de vorige dag door haar vingers laat glijden. Hier en daar heeft zich wat zaagsel vermengt met het voer, maar dit beschouwt ze als een biologische variatie op normaal. Geen aanwijzingen voor overwoekering door uitheemse soorten. Of toch? Daar in het hoekje van de zinken voerbak ligt een naaktslak opgekruld. Zonder paspoort! Ongehoord. Ze pakt het beest op en arresteert hem voor uitzetting. Dan plaatst ze de mand naast de voerbak. Het is tijd voor het doel van deze reis: Vracht lossen. Het graan tikt tegen het zink en de lokale bevolking duikt erop af. Terwijl die gedreven pikt, maakt Bente zich klaar voor de terugreis. Er zijn geen factoren van belang gemeld die zouden wijzen op vertraging, maar dat maakt ook niet uit. Thuis wacht niemand op haar, dus de terugreis mag best wat langer duren.
Faction: Een reis naar dichtbij
Het is zomer. Velen van ons zijn op vakantie, een reis naar ver weg. We reizen met auto’s, vliegtuigen, boten of de trein. Hoe verder hoe beter, des te meer hebben we te vertellen als we weer thuis komen.
Maar is dat wel zo?
Als jij een reis naar dichtbij zou maken waar zou je dan heengaan? Wat zou je zien en meemaken? Wat is er bijzonder? Wat ontdek je? Wat verrast je?
Faction is een tekstfragment dat zowel verzonnen elementen bevat als feiten (Facts en fiction). Zoom in op de gebeurtenissen of de dingen die je onderweg tegenkomt en je zult merken dat er binnen tien vierkante meter heel wat te beleven valt.
Reis eens langs de dagelijkse dingen. Schrijf faction over een reis naar dichtbij. Je kunt hem delen onder deze post. Prettige reis!